بود اگر قاسم سيزده ساله و ابو بكر بن الحسن 18 ساله بود ، عبداللَّه بن الحسن كوچكتر از برادرانش بود . ولى عوامل وراثت و ويژگيهاى اخلاقى امام حسن مجتبى عليه السلام در فرزندان ايشان تجلّى مىكرد . در حديث روايت شده از شيخ مفيد - رضوان اللَّه عليه - كه گفت : عبداللَّه بن الحسن بن على هنوز به حد بلوغ نرسيده بود كه در جوار عمويش امام حسين عليه السلام ايستاد : زينب دخت امام على عليه السلام بسويش شتافت تا از رفتن وى به جبههء جنگ جلوگيرى كند ، امام حسين به زينب فرمود : خواهرم او را باز دار . ولى عبداللَّه بشدّت مخالفت و امتناع كرد و گفت : به خدا سوگند از عمويم جدا نخواهم شد . ابجر فرزند كعب با شمشير سعى در يورش به امام حسين را داشت كه عبداللَّه فرياد برآورد : اى پسر زن بد كاره ، مىخواهى عمويم را به قتل برسانى ؟ ابجر با شمشير نوجوان را مورد حمله قرار داد و با شمشير دست او را قطع كرد به طوريكه دستش از بدنش آويزان شد . عبداللَّه فرياد برآورد : اى عمو . . . اى پدر . امام حسين او را به آغوش كشيد و فرمود : پسر برادرم ، بر آنچه بر تو نازل گرديده صبر پيشه كن و آن را نيكو پندار و خداوند ترا به اجداد صالحت ملحق خواهد كرد . سپس دست خود را بالا برده و دعا نموده : پروردگارا . . . اگر آنان را تا كنون مهلت داده‌اى گروه ، گروه متفرّق كن و همانند حيوانهاى بيابانى